Mensen met een verslaving kunnen niet meer minderen of stoppen wanneer zij dit wensen en ondervinden daar negatieve consequenties van. Elk gedrag dat is bedoeld om bevrediging uit te halen en wat ertoe dient om innerlijke onrust te ontwijken en dat op een dwangmatige manier wordt gebruikt, kan leiden tot een verslaving. Wanneer men de fase verslaving bereikt heeft kan die niet worden genezen maar wel tot stilstand worden gebracht. Het is een ziekte die op vier niveaus woekert, namelijk: lichamelijk, geestelijk, emotioneel en spiritueel.
Een van de grootste symptomen van verslaving is ontkenning. Men is niet in staat toe te geven niet te kunnen stoppen met de substantie en/of het gedrag. Zonder het behandelen van de verslaving zullen de effecten op het gebied van relaties, gezondheid, sociale contacten, werk, opleiding, concentratievermogen, financiën en je zelfbeeld desastreus zijn. Daarnaast is de spirituele kant van de ziekte zeer bedreigend voor het algehele welzijn. Mensen verliezen volledig het vertrouwen in het leven, raken hun zelfvertrouwen kwijt, zien geen mogelijkheid meer hun situatie te verbeteren of los te komen van deze verwoestende en levensbedreigende ziekte en verliezen zo elk geloof.
